MŁODE PIÓRO 2019

Daryna Bulavka,
kl. 2TES,  Zespół Szkół Elektronicznych w Jeleniej Górze

Transakcja

 

Ten świat jest zbyt ciasny dla nas obu
chyba przytyłam i muszę kupić nowy.
Aureola zaciska mi na szyi,
zbyt niskie niebo spada mi na głowę.

Jestem przejrzysta jak otwarta książka
lecz w innym języku, którego nie umiesz.
Lepiej zwróć teraz, skoro wiesz,
że w połowie lektury zrezygnujesz.

Te mosty są jakieś łatwopalne,
ale zachowałam metkę i paragon.
„Dzień dobry, ubiegam się o reklamację,
chciałabym wymienić to na nowy.”

I NAGRODA W KONKURSIE O LAUR MŁODE PIÓRO 2019 ex aequo

Maja Sikora,
kl. 4TIA, Zespół Szkół Elektronicznych w Jeleniej Górze

Współczesny człowiek

 

Tonie me ciało,
to nie kolejny apel o pomoc.
Refleksja nad sobą.
Trzymasz mą głowę pod wodą,
w morzu pełnym złości,
zawiści,
gniewu.
Lecz nie żywioł jest zagrożeniem,
a człowiek.

I NAGRODA W KONKURSIE O LAUR MŁODE PIÓRO 2019 ex aequo

Małgorzata Wolf,
kl. 3C, II LO im. C. K. Norwida w Jeleniej Górze

Krzyk

 

jam twardy jak głaz
ale tylko z zewnątrz
pozornie spokojny
targany wewnętrznym płomieniem

nie mogę zwalczyć gniewu
gardzę sobą
dążąc do pokoju wzniecam wojnę

kamienna twarz niezdolna do wyrażania uczuć
krzywi się w grymasie
mającym imitować uśmiech

ale oczy mówią prawdę
wystarczy, że spojrzysz
tęsknota
nadzieja
smutek
ale nie daj się zwieść

dobrzy ludzie nie potrzebują zasad
nie pytaj dlaczego
mam ich tak wiele

II NAGRODA W KONKURSIE O LAUR MŁODE PIÓRO 2019

Julia Górecka,
kl. 3GC,  I LO im. Stefana Żeromskiego w Jeleniej Górze

 

Wspomnienie Miłości

 

Tak niewiele pamiętam,
a jednak został w głowie obraz.
Obraz dłoni niemłodych,
które podniosły tyle trudów.
Obraz pełnych miłości oczu,
otoczonych pajęczynką nieskrytej radości.
Obraz śnieżnobiałych włosów,
na głowie o wszechstronnej wiedzy.
Obraz wsparcia i dumy,
rozciągający tęczę uśmiechu.
Obraz polany wzruszeniem,
takim, którego nie da się opisać.
Obraz dwójki tak ważnych osób,
że mimo nieobecności
wiem, że są tutaj
w myślach
wyobraźni
sercu…

 

III NAGRODA W KONKURSIE O LAUR MŁODE PIÓRO 2019

Wiktoria Sztur,
kl. 2D, II LO im. C. K. Norwida

pogrzeb

 

i spoczęliśmy
w ziemi
której się baliśmy

ona nam oddech zabrała
a oni zamknęli drewniane wieko i tylko purpurą, którą było ozdobione, widzieliśmy
że oddali nas w troskliwe ramiona gwiazd, które nas tworzyły

by dla innych miejsce stworzyć
choć i jego było dla nas brak

WYRÓŻNIENIE W KONKURSIE O LAUR MŁODE PIÓRO 2019

Martyna Pelc
kl. 3 gimnazjum, Zespół Szkół Katolickich u św. Pankracego w Jeleniej Górze

Rutyna

Wchodzę
Przypływam
Wynurzam
Przenikam
Wytapiam
Nadpływam
Wynurzam
I jestem
Znowu powróciłam
Ja – Rutyna
Ciągnę za spust
Wydobywam mocny dźwięk, ale nie wydaje pocisku
Sprawdzam cię
Sprawdzam czy uciekniesz czy zostaniesz.
Zaczniesz swoje życie na nowo, czy pokruszysz mnie na popiół.
Przełamiesz rutynę?
Uaktywnisz się czy pozostawisz swoje życie takim jakie jest?
Bez zmian
Jak nie umiejąca pływać ryba
Utoniesz…
Obserwuje cię
Jak zwykle
Po prostu jestem
Zawsze
Widzę cię
Stoisz tu
A twoje oczy, jakby zalane codziennością życiowej mgły
Wyglądają jak leśne fale
Pragną pobiec
Rozpędzić się
Uciec  z tej klaustrofobicznej, małej przestrzeni monotonii
I chociaż daje ci wolną wolę, sprawdzam i pozwalam wybrać,
To nie wypuszczę cię tak łatwo
Sprawiam, że czujesz się ze mną dobrze jednostajnie, bez nieoczekiwanych nowości,
że wcale nie musisz decydować
Ale jednak wybieraj:
Stałość czy zmienność
A tymczasem ja Odpływam
Zanurzam
Odpływam
Zatapiam
Znikam.
Na zawsze
Do jutra

ZŁOTE PIÓRO 2019

Miłosz Kamiński SJKL

W parku pani Schoenau

Nie odczuwasz wiatru: jesteś zimowym świtem
w Kotle Jagniątkowskim, stale poza zasięgiem,
nie odpisujesz na esemesy, gdy mróz rysuje
chropawe epitafium na szybie, całkiem martwa
w sukni z szelestów, gdy przejeżdżam pomimo.

Będąc gościem w mieście: książek z wierszami
nikt nie czyta inaczej niż daremnie, pod ławką
w parku kapsle lśnią się w księżyc zapatrzone
jak instrumenty w dyrygenta, odtąd miasto jest
orkiestrą, odkąd jesteś moją siostrą w pamięci.

Pomniki wojnom, lecz w roślinach puls południa,
medale wygnaniom, potem słodkie słowa w łóżku
do kogoś, kogo nie zdążę wziąć w góry: chwalebne
czyny burmistrza, dochód i luksus, wygoda i pokój,
dziś grill, co w parku dymi, plac zabaw i siłownia.

Rosa na gimnastycznych przyrządach, brak światła
w tej historii, kiedyś wieszano tu ludzi i z tym koniec,
mówi burmistrz, ma łeb nie od parady, wytycza aleje,
sprowadza drzewa, sadzi winorośl: dokoła mówi się
po niemiecku, nikt nie liczy się z nietrwałym światem.

PRZYPIS DO WIERSZA:
Fryderyka Schonau, żona burmistrza Jeleniej Góry.
Po jej śmierci burmistrz stawia małżonce obelisk w nowozałożonym parku na Wzgórzu Rycerskim, koło szubienicy.
W parku zakłada winnicę, plantację morw, inwestuje własne pieniądze – i traci je.
Ginie w niejasnych okolicznościach, ciało wyciągnięto z rzeki.
Park powstał jako ilustracja do myśli Horacego: Opuszczając ziemię, dom i ukochaną, pozostawiasz drzewa, które przeżyją mistrza.

I NAGRODA W KONKURSIE O LAUR ZŁOTE PIÓRO 2019

Alicja Sibik, kl. 4u, Zespół Szkół Licealnych i Zawodowych nr 2 w Jeleniej Górze.

 

* * *

Szczerość-pierwiastek duszy mojej.
Złość-razy dwa.
Nienawiść podziel na miłość.
Serce do sześcianu weź.
Kochaj na dodatnio.
Rań ujemnie.
Uśmiech przydziel w nawias szczęścia.
Wszystko wymieszaj w jeden
współczynnik radości.

********************

Życie to iloraz miłości!
Błędy skróć,
pesymizm odejmij.
Optymizm dodaj do kwadratu.
Zazdrość ukróć na zadowolenie.
…Nie omijaj nawiasu szczęścia.
Pomnóż swoje marzenia
i dodaj je w rzeczywistość.
Odejmij smutne dni,
zamknij nawias niepowodzeń!
Na koniec wyrównaj uśmiech.
I idź przez świat.